Gisteren ben ik met Skåthi naar Hermelinda van Cattery Catsheavens in België gereden om haar te brengen voor haar eerste dekking. Ze is nu in haar derde krolsheid en hopelijk kan Monty haar dekken zodra hij daar rijp voor is. Ik heb Skåthi nu al naar Monty gebracht, omdat het in mijn Cattery niet meer samenging met onze Charlie. Op een of andere manier werd Charlie alleen door Skåthi getriggerd om haar aan te vallen. Met als resultaat dat mijn hele groep katten van slag was. Dit gaf een enorm gespannen situatie met name voor Ronja en dat is niet prettig voor een kat die binnenkort moet bevallen. Hermelinda bood toen heel lief aan om Skåthi tijdelijk op te nemen in haar Cattery, zodat ze alvast kennis kan maken met Monty. En wat blijkt, ze kan het heel goed vinden met Makene, de halfzus van onze Pippa en ze is vreselijk verliefd geworden op McGyver. Dit is een andere kater van Hermelinda met polydactiel poten en aangezien Skåthi ook polydactiel poten heeft, kunnen die niet samen helaas. Sorry Skåthi, maar Monty is de enige voor jou! We hopen dat Skåthi binnen een paar maanden toch lol heeft met Monty, zodat we weer kunnen uitkijken naar een volgend nestje!

Ronja is nu zo’n 8 weken zwanger en haar buik begint nu goed te groeien. Ook kan ik sinds dit weekend haar kittens goed voelen bewegen in haar buik. Helemaal als ze in haar favoriete pose languit op de bank naast ons ligt. Ronja is een hele lieve en relaxte poes. Ze is heel erg lief voor ons, maar ook voor alle andere katten in huis. Zij wordt vast een heel goede moeder. Nog ongeveer een week geduld en we zullen het weten.

Ik kreeg vandaag weer leuke foto’s van onze mooie en lieve Monty in de sneeuw. Hermelinda vertelde erbij dat hij de sneeuw helemaal niet leuk vond. Het is in ieder geval een prachtig “plaatje”. Bedankt Hermelinda voor de goede verzorging van onze mooie en grote kater!

Helaas is het de afgelopen maanden niet zo goed gegaan met Charlie en Neo. Ze hebben allebei gekwakkeld met hun gezondheid, maar gelukkig gaat het op dit moment een stuk beter met hen.

Charlie begon een aantal maanden geleden overal, behalve in de kattenbak, kleine plasjes te doen. Ik begon me pas echt goed zorgen te maken en te bedenken dat het misschien geen gedragsprobleem (want dat was het eerste waar ik aan dacht) was, toen ze bloed begon te plassen. Blaasproblemen? Ze was niet heel erg ziek en ook leek ze geen pijn te hebben.  Dus op naar de dierenarts. Na onderzoek bleek dat ze blaasgruis had, gelukkig geen infectie. Ze is toen op blaasgruis oplossende voeding gezet. Voor alle zekerheid hebben we toen een echo van haar blaas en alle andere vitale organen laten maken. Het gruis in de blaas was duidelijk zichtbaar op de echo. maar helaas was er nog iets anders zichtbaar. Na meting  van haar hartwand (wand van hartkamer) deelde de specialist ons mede dat die verdikt was en dat zij waarschijnlijk HCM (Hypertrofische CardioMyopathie), dit is de aandoening waar haar moeder ook aan overleden is. Die was alleen veel jonger toen zij daaraan bezweek. Charlie heeft mogelijk een vorm die zich langzamer ontwikkelt. Dat was wel even schrikken, maar als we het goed in de gaten houden kan ze (levensverlengende) medicijnen krijgen als dat nodig is. Het moet natuurlijk geen lijdensweg voor haar worden en belangrijk is dat haar leven zo aangenaam mogelijk blijft.  En wij willen ook nog lang van haar kunnen genieten.

Over een paar maanden laten we weer een echo van haar hart en de rest van de organen maken. Blijkt dan dat de hartwand weer dikker is geworden, dan zal ze haar hele leven medicijnen moeten krijgen. Inmiddels is er geen blaasgruis meer aanwezig in haar blaas, dankzij de speciale voeding. Maar helaas heeft ze nu wel een blaasinfectie opgelopen die nu behandeld wordt met antibiotica.

Neo heeft eigenlijk al sinds hij jong is last van obstipatie. Dat moeten we goed in de gaten houden en en hem goed laxeren wanneer dat nodig is. Zo leek hij eind oktober vorig jaar ook zijn ontlasting niet goed kwijt te kunnen. Hij werd steeds lustelozer en hij leek echt ziek te worden. Wat we ook probeerden te laxeren er kwam niets. Dus ook met hem naar de dierenarts. Daar bleek zijn laatste stuk dikke darm helemaal vol te zitten met ontlasting. Op de röntgenfoto die ze van zijn buik maakten bleek dat er niet alleen sprake was van een megacolon, zijn blaas leegde zich ook niet meer. Dat was nog veel verontrustender vond de dierenarts. Hij kreeg meteen een blaascatheter en zijn darm werd gespoeld met een paraffine-olie. Ook werd hij opgenomen in de kliniek van onze dierenarts, zodat hij goed in de gaten gehouden kon worden. Daar is hij een week gebleven totdat de ontlasting weer op gang kwam en  hij weer urine produceerde. Wat waren we blij dat alles weer op gang kwam! Hij kreeg wel Cisapride druppels mee om de peristaltiek van de darmen te bevorderen. Helaas vond Neo dit zo vies (heel bittere smaak) dat hij dat met zeer grote moeite binnen kreeg. Ook moeten we hem elke dag lactulose geven om zijn ontlasting smeuiïg te houden. Helaas werkte de cisapride niet naar behoren en ook zijn blaas leek weer langzaam volt te lopen.

Ondertussen stond er al een afspraak gepland met de neurologe van de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit Utrecht. Mijn dierenarts (en wij zelf ook) vermoeden toch dat de oorzaak van de problemen met Neo van neurologische aard waren. Deze problemen zijn bijvoorbeeld bekend bij kattenrassen met een (heel) korte staart zoals de Manx (wordt ook wel Manx Syndroom genoemd). Nu heeft Neo een rumpy riser, dat is een staartje met maar 1 of 2 werveltje(s) die omhoog staat. Zijn vader heeft amper een staart.

Op 20 november 2009 zijn we met Neo naar de neurologe gegaan. Er stond toen ook al meteen een scan van zijn buik gepland om eventuele problemen in zijn ruggemerg te lokaliseren en om te zien of de problemen operabel zouden zijn. Na uitvoerige onderzoeken kregen we helaas slecht nieuws van de neurologe. De problemen die Neo heeft met het legen van zijn darmen en blaas ontstaan doordat de zenuwen in het laatste gedeelte van zijn ruggemerg niet naar behoren functioneren. De vorm van de wervels van het laatste gedeelte van zijn ruggemerg, daar waar het overgaat in zijn staartje, zijn afwijkend en bovendien lijkt zijn ruggemerg korter dan normaal. Dit is een situatie die niet operabel is. Het enige wat we kunnen doen is de symptomen bestrijden. Helaas kan de neurologe de oorzaak niet wegnemen. Volgens de neurologe is de afwijkende vorm van zijn ruggemerg ontstaan door het korte staarten gen wat hij heeft. Soms zie je dit soort problemen ontstaan bij katten met een korte staart, het is dus niet zo dat bij alle katten met het korte staarten gen (op den duur) deze problemen ontstaan. Neo heeft gewoon heel erg pech. Gelukkig reageert hij goed op het medicijn Carbachol, dit is een parasympaticomimeticum. Het medicijn stimuleert het autonome zenuwstelsel. Dat verhoogt weer de spanning van het gladde spierweefsel van de wand van maag, darmen, urinewegen, blaas en galblaas. Hij krijgt van dit medicijn drie keer per dag een capsule, die speciaal worden bereid door de apotheek van de faculteit. Ook geven we hem drie keer per dag lactulose en voldoende natvoer en vocht om zijn ontlasting smeuiïg te houden.

Toen ik de fokker Linda van Mechelen van de problemen met Neo op de hoogte bracht, bood zij spontaan aan om een deel van de kosten van de behandeling Neo op zich te nemen. Linda dank daar voor! Laten we hopen dat we nog lang van Neo mogen genieten. Belangrijk is dat hij een prettig leven behoudt bij ons!

Laten we hopen dat we van deze twee lieverds nog lang mogen genieten en dat we ze nog vele jaren een goed leven kunnen geven.

Vandaag ben ik met Ronja bij de dierenarts geweest. Zij heeft de zwangerschap van Ronja kunnen bevestigen. Ze moet wel heel voorzichtig voelen anders kunnen moeder en kittens beschadigd raken. Dus exact het aantal kittens bepalen is in dit stadium lastig, maar ze verwacht dat er zeker 4 kittens aanwezig zijn. Zij verwacht zelfs dat ze ws direct gedekt is dus op 4-5 december 2009 en dat betekent dat de kittens vanaf 5 februari geboren kunnen worden.

Ronja uit Zweden! Op 12 december 2009 ben ik naar Zweden gevlogen om mijn nieuwe fokpoes Ronja op te halen. Zij komt van de Cattery Nordic Pixiebobs van Mari Ylitalo in Enköping. Dank je Mari voor deze prachtige poes! Als het goed is krijgt zij begin februari haar eerste kittens. Voordat ik haar ben gaan halen is zij gedekt door de prachtige kater Baron van Mari. Het lijkt er nu op dat zij inderdaad zwanger is van Baron.  Haar tepels zijn groter en meer rose geworden. Maar ik ga morgen eerst met haar naar de dierenarts voor de bevestiging van haar zwangerschap. Dus morgen heb ik hopelijk goed nieuws. Ronja is een heel lieve en rustige poes. De vliegreis met haar in de cabine ging heel erg goed, ze is de hele reis zeer stil en ontspannen geweest.